Blog

Door het oog van de naald

September 5, 2019

Twee jaar geleden, tijdens onze behandelingen om een kindje te mogen ontvangen, is er bij mij baarmoederhalskanker geconstateerd. Zo van de ene op de andere dag stap je van een fertiliteits-achtbaan in een kanker-achtbaan. De ene looping na de andere en vlak voor de finish is mijn baarmoeder verwijderd. Einde zwangerschapswens voor mij. Een heel heftig traject, wat ik zeker niet wil bagatelliseren, maar het heeft ons ook veel moois gebracht. We staan anders in het leven. Puurder en intenser. Maar ook kunnen we zo de angst boven halen van verlies. 

Nu twee jaar later zijn we getrouwd en hebben we een prachtige zoon die mijn vrouw heeft mogen dragen. Want hoe mooi is het dat ik niet mijn kinderwens heb op hoeven geven aan de kanker, enkel de zwangerschapswens. 

Een paar weken geleden was uit het niets die angst er weer. Zo dichtbij. En weer niet zien aankomen. Er is een vergrootte klier gevonden bij me, wat kan duiden op kanker. In no time stapten we weer in de kanker-achtbaan. Onderzoeken gekregen. Een punctie gehad, maar dit keer geen eicellen verzameld, maar weefsel. Op zoek naar die rotziekte. Na een slopende week van wachten kwam het verlossende telefoontje: geen ziekte gevonden. We mochten weer uitstappen. Finish! 

Soms, heel soms, wordt heel je leven opgeschud en passeert elke emotie je hoofd. Angst, verdriet, zorgen, liefde, afstand maar ook heel intense nabijheid. Je waardeert extra wat je hebt en je dromen worden meer zichtbaar. De moeite om vertrouwen te vinden en vast te houden, net als toen we zwanger probeerden te worden. Het ligt niet heel ver uiteen. Want ga er maar aanstaan: vertrouwen voelen in je lijf en de medici, terwijl je vaak genoeg de deksel op je neus hebt gehad. Bijvoorbeeld toen we een miskraam kregen, een buitenbaarmoederlijke zwangerschap of tijdens de afspraak toen werd verteld van de kanker. Het komt onverwachts en het doet pijn. Maar toch weet je: dit rotgevoel blijft niet eeuwig. Deze achtbaan stopt ook een keer. Hier mag je in vertrouwen, maar soms mag je ook voelen dat het pijn doet, dat je bang bent. 

 

Wij zijn door het oog van de naald gekropen. We weten niet wanneer we weer in een achtbaan worden gezet, maar wat we wel weten is dat we willen genieten van elke dag die we hebben. We willen voelen en we willen leven. Dit herinnert me aan een prachtig oud gezegde: "senso ergo sum" wat betekent: "ik voel dus ik leef".

 

Tijdens een fertiliteitstraject stap je ook in een achtbaan. Soms ga je veel te snel en moet je over de kop en soms moet je ellendig lang wachten. Soms wil je uitstappen en gaat het niet. Weet dat je niet alleen bent en weet dat het heel belangrijk is om goed voor jezelf te zorgen. De juiste voeding, beweging maar ook aanraking. Weet dat fertiliteitsmassage een verlichting kan bieden. Om terug bij jezelf te komen, maar ook om de zachtheid terug te brengen in je buik. Ervaren dat je gaat van een achtbaan naar ontspanning en vertrouwen. Ervaren dat je voelt en leeft. 

Senso Ergo Sum. 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

​© 2019  Kinderwensmassage, KvK 68471173